گالری عکس: تاریخ 16 ساله رائول در رئال مادرید

رائول اولین روزهای حضورش در رختکن باشگاه مادریدی را در دهه 1990 تجربه کرد و پس از آن جشنهای قهرمانی متعددی را با پیراهن سفید رئال برگزار کرد. ده ها عنوان قهرمانی و ده ها گل، این مروری است بر پرونده اسطوره زنده و جاودان باشگاه مادریدی. هواداران رئال مادرید و فوتبال اسپانیا هرگز ستاره شماره 7 سفیدپوشان را فراموش نخواهند.

ستاره شماره 7 ، فرشته رئال مادرید.مردی که فوتبال را یک ثانیه قبل تر از هر مدافع دیگری می خواند.بازیکنی که شیرینی لبخند را از لب مدافعان حریف می ربود و هرگز از پاس دادن و بوسه زدن بر توپ و تور دروازه خسته نمی شد.

رائول اسطوره و مرد رکورد دار باشگاه مادریدی، کاپیتان پرافتخارترین تیم تاریخ لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا تصمیم گرفته تا به حضور 16 ساله اش در رختکن این تیم پایان دهد

پس از سالها و پس از گلهای زیادی که به تور دروازه حریفان دوخت و پس از این همه فریادهای شادی ، رائول برنابئو را ترک می کند. البته عملا غیرممکن است که تمام کارنامه درخشان وپرخاطره رائول در رختکن رئال را در چند تصویر بگنجانیم ولی بدین ترتیب می توانیم لحظات کلیدی کارنامه ورزشی ستاره شماره 7 رئال را مرور نمائیم. هر یک از بازیهای رائول با پیراهن شماره 7 سفیدپوشان، خاطره ای بود و هر یک عکس یادآور یکی از این خاطرات شیرین.اینجا می توانید آلبوم عکسی را که گل دات کام برای بزرگداشت روزهای دلنشین حضور رائول در رئال گردآوری کرده است را ملاحظه نمائید

این پسر جوان: رائول سال 1997- اندکی بیش از دو سال پس از اولین حضور رائول در ترکیب مادریدی ها. ستاره شماره 7 رئال در اکتبر سال 1994 در دیدار مقابل ساراگوسا و در حالی که بالدانو را برروی نیمکت مربیگری رئال می دید،اولین بازی اش را برای کهکشانی ها انجام داد. در همان هفته او توانست اولین گلش را برای رئال در داربی شهرمادرید مقابل اتلتیکو به ثمر رساند. این نگاه رائول گویای خیلی چیزها بود: این مرد فقط و فقط برای گلزنی متولد شده است.

با اجازه پپ، من رائول هستم: نکته ای که باید به گواردیولا یادآوری می شد. بولو زندن یکی دیگر از شاهدان مهارت و توان بالای ستاره شماره 7 باشگاه مادریدی بود. این عکس مربوط به دیدار ال کلاسیکوی سال 1999 است ولی می تواند عکس مهمی در تاریخ فوتبال اسپانیا لقب بگیرد، دوئلی بین بزرگان فوتبال این کشور. در تاریخ دیدارهای ال کلاسیکو، هیچ گاه نباید نام رائول از اذهان پاک شود

ادامه نوشته

معرفی باشگاههای بزرگ جهان

این هفته : پرسپولیس ایران

باشگاه : پرسپولیس تهران

ادامه نوشته

تاریخچه جام اتحادیه(کارلینگ کاپ)

سلام بچه ها از اینکه خیلی دیر به دیر اپ میکنم از همتون معذرت میخوام .امیدوارم که منو ببخشین .امروز مطلبی رو که براتون در نظر گرفتم در باره تاریخچه کارلینگ کاپ هستش .با توجه به این که بازهم چلسی نشون داد که قدرت بلامناظعی در انگلستان و هم در اروپاهستش(مورینیو برای دومین بار حضورش در چلسی موفق شد تا بار دیگر این جام را در چنگال خود و تیمش داشته باشد) این مطلب رو بهون ای دونستم که کمی از کارلینگ کاپ بگم. امیدوارم که مورد پسند شما طرفداران فوتبال قرار بگیره

ادامه نوشته

معرفی باشگاه های بزرگ جهان

این هفته: آث میلان ایتالیا

باشگاه:

آث میلانa.c.milan

ادامه نوشته

زندگينامه: علي پروين (1325-)

زندگينامه: علي پروين (1325-)

علي پروين كاپيتان سابق تيم‌هاي ملي و پرسپوليس متولد تيرماه 1325 در تهران است

علي پروين [وب‌سايت شخصي] فوتبال را از مقطع جوانان و با تيم كيان شروع كرد. مربي پروين در اين تيم منصور امير آصفي بود. در سال 46 از سوي رايكوف به تيم ملي جوانان دعوت شد و تا پايان دوران حرفه‌اي خود هميشه يكي از بازيكنان ثابت تيم ملي بود.

پروين پس از تيم كيان فوتبال را در تيم پيمان ادامه داد اما با انحلال اين تيم دوران بازيگري پروين در تيمي كه خانه او به شمار مي‌رود شروع شد: پرسپوليس

خود او در مورد پيوستن به پرسپوليس مي‌گويد: يك‌ روز درخانه‌ نشسته‌ بوديم‌ كه‌ همايون‌ بهزادي‌ و دكتربرومند به‌ سراغم‌ آمدند و به‌ خاطر آنها با پرسپوليس‌ قرارداد امضا كردم‌.
پروين در بازي‌هاي جام‌جهاني 1978 كاپيتان تيم ملي ايران بود.

خود او اما بهترين بازي عمر حرفه‌اي فوتبال خود را بازي‌هاي مقدماتي جام جهاني 1978 مي‌داند: بهترين‌ بازي‌ عمرم‌ با استراليا در پيكارهاي‌ مقدماتي‌ جام‌ جهاني‌1978 بود كه‌ در ورزشگاه‌ آزادي‌ برگزار شد و بازي‌، با پاس‌ گل‌ من‌ (1 بر صفر) به‌ سود ما تمام‌ شد.

آخرين حضور رسمي پروين در ميادين فوتبال به بازي پرسپوليس و دارايي به تاريخ 27 تير ماه 1366 باز‌مي‌گردد.

زندگينامه: حمید رضا استیلی (1346-)

زندگينامه: حمید رضا استیلی (1346-)

حمید رضا استیلی در سال  1۳۴۶ در تهران محله ۴۰۰ دستگاه نازی آباد به دنيا آمد

استيلي در گروه سنی  نوجوانان، جوانان، امید و بزرگسالان تیم ملی حضور داشته و ۸۲ بازی ملی رسمی بزرگسالان و ۱۵ گل زده در كارنامه دارد.

وي همچنين سابقه حضور در باشگاهاي استقلال جنوب، پاس تهران، پرسپولیس، بهمن تهران، القادسیه کویت و گیلانگ سنگاپور را دارد.

وي از سال 63 در ترکیب اصلی پاس جای گرفت و 8 سال بعد به پرسپولیس رفت.

استيلي در سال 72 از پرسپولیس جدا شد و در سال 77 مجددا بازگشت. او در سال 68 توسط علي پروین به تیم ملی دعوت شد و در دیدار با شوروی سابق اولین بازی خود را انجام داد.

وی در جام جهانی ۱۹۹۸ توانست با ضربه سر دروازه تیم ملی فوتبال آمریکا را باز کند و گلی فراموش نشدنی به ثمر برساند.

استيلي از سال ۸۲ به سمت مربیگری مشغول شد و در این سال‌ها با مربیان بزرگی چون علی پروین، ناصر ابراهیمی، پرویز کماسی، راینر سوبل، مصطفی دنیزلی، آری هان، تئودور یونگ و افشین قطبی همکاری داشته است.

وی در زمان افشین قطبی به عنوان مربی اول در پرسپولیس فعالیت می‌کرد.

استيلي در نهمين دوره ليگ برتر به عنوان سرمربي تيم فوتبال استيل آذين حضور داشت و اواخر همين دوره از سوي مديرعامل باشگاه بركنار شد

زندگينامه: گاس هيدينك (1946 - )

زندگينامه: گاس هيدينك (1946 - )

گاس هيدينك در تاريخ 8 نوامبر سال 1946 در فارسفلد هلند به دنيا آمد.

 او فعاليت حرفه‌اي خود را به عنوان مدافع فوتبال در سال 1967 در تيم گرافشاپ دوتينشنم آغاز كرد، اما در اين ميان در باشگاه آيندهوون و ليگ حرفه‌اي فوتبال آمريكا هم فعاليت داشته است.

ژوئيه 1967 – ژوئن 1970: گرافشاپ دوتينشم هلند
ژوئيه 1970 – ژوئن 1971: آيندهوون هلند
ژوئيه 1971 – ژوئن 1976: گرافشاپ دوتينشم هلند
ژوئيه 1976 – دسامبر 1976: واشينگتن ديپلماتس آمريكا
ژاويه 1977 – دسامبر 1977: سن خوزه آمريكا
ژانويه 1978 – ژوئن 1981: نيژمگن هلند
ژوئيه 1981 – ژوئن 1982: گرافشاپ دوتينشم هلند

هيدينك در سال 1981 در آخرين تيمي كه  به عنوان بازيكن فعاليت داشت،‌ كارش را به عنوان كمك مربي شروع كرد.

او از ژوئيه سال 1982 تا ژوئن 1986 به عنوان كمك مربي كار در آيندهوون مي‌كرد،‌ قبل از اين‌كه در مارس 1987 مربي شود. با آيندهوون در آن موقع سه بار قهرمان باشگاه‌هاي هلند (1987، 1988، 1989) و سه بار قهرمان جام حذفي اين كشور شد (1988، 1989، 1990) و در سال 1988 بزرگ‌ترين موفقيت خود را به عنوان يك مربي باشگاهي، زماني كه با تيمش قهرمان جام باشگاه‌هاي اروپا شد، جشن گرفت. وي پس از فصل 1990/1989 آيندهوون را ترك كرد.

در فصل 91-1990 مربي فنرباغچه استانبول شد اما نتوانست با اين تيم به موفقيتي دست يابد.

در تابستان 1991 به لاليگاي اسپانيا رفت. او دو بار باشگاه والنسيا را به مقام چهارم رساند و بدين ترتيب اين تيم را راهي جام يوفا كرد. اما نتايجي كه با اين تيم به دست آورد،‌ مايوس كننده بود (براي مثال شكست 7 بر 0 مقابل كارلسروهه) و اين‌چنين بود كه در نوامبر 1993 از والنسيا اخراج شد.

هيدينك در سال 1995 سرمربي تيم ملي هلند شد و اين  تيم را به جام ملت‌هاي 1996 اروپا در انگليس رهنمون ساخت كه در آن جام در مرحله يك چهارم نهايي در مقابل فرانسه در ضربات پنالتي (4:5) حذف شدند. سال 1998 هلند در جام جهاني فرانسه شركت كرد و بازي‌هايي سراسر تهاجمي به نمايش گذاشت، اما در مرحله نيمه نهايي بازهم در ضربات پنالتي و اين بار در برابر برزيل حذف شد (3: 5). هلند در آن جام به مقام چهارم رسيد (2 : 1 در مقابل كرواسي). مدت كمي بعد از آن، هيدينك استعفا داد.        

در ژوئيه سال 1998 سرمربي رئال مادريد شد. در آنجا هم به دليل كسب نتايج ضعيف در فوريه 1999 از كار بركنار شد. وي در دسامبر 1998 با رئال، قهرماني جام باشگاه‌هاي جهان را به دست آورد.

در اول فوريه سال 2000 مربي بتيس سويا شد و فعاليتش در اين باشگاه اسپانيايي در ماه مه همان سال، ‌پس از آن‌كه در 13 بازي فقط يك پيروزي توانست كسب كند و تيم در خطر سقوط به دسته دوم قرار گرفت، ‌پايان يافت. در پايان آن فصل،‌ سويا راهي ليگ دسته دوم شد.

هيدينك از ژانويه سال 2001 سرمربي تيم ملي كره جنوبي شد. كره جنوبي در سال 2002 به همراه ژاپن ميزباني جام جهاني را به عهده داشت و همگان از اين تيم انتظار صعود به مرحله دوم را داشتند. تكليف سختي به نظر مي‌رسيد، چراكه كره جنوبي در جام جهاني قبلي حتي در يك بازي هم به پيروزي نرسيده بود. اوايل از او انتقاد مي‌شد كه كارش را جدي نمي‌گيرد و وقت كمي را با تيم سپري مي‌كند. با اين وجود موضع كره‌اي‌ها در برابر هيدينك به وضوح تغييركرد.

درست در اولين بازي در جام جهاني، كره موفق شد با دو گل بر لهستان غلبه كند و اولين پيروزي را در جام جهاني به دست آورد. بعد از يك تساوي 1 بر 1 برابر آمريكا و پيروزي 1 بر 0 مقابل تيم پرقدرت پرتغال، تيم كره جنوبي به مرحله يك هشتم نهايي رسيد كه در آن تيم ايتاليا در يك بازي تماشايي در وقت اضافه شكست خورد ( 1 : 2 ).

در مرحله يك چهارم نهايي اسپانيا در ضربات پنالتي حذف شد ( 5 : 3 )، و تازه در نيمه نهايي بود كه كره با شكست 1 بر 0 برابر آلمان از دور رقابت‌ها‌ خارج شد. هيدينك در آن جام جهاني به همراه كره جنوبي پس از شكست 2 : 3 مقابل تركيه به مقام چهارم رسيد. بعد از آن وي در كره تبديل به موجودي مقدس شد و عنوان شهروند افتخاري كره را هم به دست آورد. هواپيمايي كره براي چهار سال بليت درجه يك هواپيما را به وي هديه ‌كرد به اين اميد كه او تا جام جهاني 2006 سرمربي كره باقي بماند، اما او كار خود را در آن كشور تمام شده مي‌دانست.

هيدينك در سال 2002 از سوي فيفا به عنوان برترين مربي سال برگزيده شد.

پس از جام جهاني موفق، به آيندهوون بازگشت و دوباره اين باشگاه را موفق‌ترين باشگاه هلند ساخت. او در سال‌هاي 2003، 2005 و 2006 قهرماني ليگ، 2005 قهرماني جام حذفي را كسب كرد و در سال 2005 اين تيم را به مرحله نيمه نهايي ليگ قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا رساند كه در اين مرحله توسط آ.ث.ميلان حذف شد.

هيدينك در جام جهاني 2006 آلمان به همراه تيم ملي استراليا شركت كرد. در آن جام در كمال ناباوري‌ تيم را به مرحله يك هشتم نهايي رساند. سپس با ايتاليا رو به رو شد كه در آن جام قهرمان شد و با گل دقيقه 95 اين تيم در وقت قانوني بازي،‌ از روي نقطه پنالتي از دور رقابت‌ها خارج شد. استراليا، خود در بازي‌هاي انتخابي جام جهاني در ضربات پنالتي بر اروگوئه، قهرمان دو دوره جام جهاني غلبه كرده بود.

وي از تابستان سال 2006 سرمربي تيم ملي فوتبال روسيه شده است. قرارداد او در 13 آوريل 2006 به امضاء رسيد. در 10 اكتبر سال 2007 اعلام شد كه قرارداد وي براي دو سال ديگر و تا سال 2010 تمديد شده است. هيدينك در 21 نوامبر سال 2007 روسيه را به جام ملت‌هاي 2008 در اتريش و سوئيس برد. بدين ترتيب وي براي پنجمين بار به عنوان سرمربي، در يك تورنمنت بزرگ شركت كرد.

با يك پيروزي 2 بر 0 مقابل سوئد در روز آخر بازي‌هاي گروه D، تيم روسيه به مرحله يك چهارم نهايي صعود كرد و در آنجا مقابل هلند قرار گرفت. در اين مرحله پس از تساوي 1 بر 1 در وقت قانوني، در وقت اضافه  3 بر 1 برابر هلند به برتري رسيد. اما هيدينك اين بار نيز موفق به فتح يك جام بزرگ  نشد و در نيمه نهايي با سه گل مغلوب تيم اسپانيا شد.

او علاوه بر امور ورزشي، فعاليت‌هاي اجتماعي هم دارد. وي رئيس هيئت مديره " بنياد هيدينك " است،‌ سازماني كه  قبل از هر چيز به حمايت مالي از بچه‌هاي كره جنوبي مي‌پردازد. در اين ميان يوهان كرايف، اسطوره فوتبال هلند هم عضو اين سازمان است و ويم دويسنبرگ، رئيس درگذشته بانك مركزي اروپا نيز با آن سازمان همكاري مي‌كرده است.

گاس هيدينك در 11 فوريه سال 2009  براي هدايت باشگاه چلسي انگليس تا پايان فصل 2009-2008 استخدام شد. وي كماكان هدايت تيم ملي روسيه را نيز در اختيار دارد.

زندگينامه: خداداد عزيزي (1350-)

خداداد عزيزي در اول تير ماه سال 1350 در مشهد متولد شد و با گلي كه آذرماه  1376 در ملبورن به استراليا زد خود را در تاريخ فوتبال ایران جاودانه كرد.

عزيزي در جام‌جهاني 1998 فرانسه و جام‌ملت‌هاي آسيا 1996 امارات براي تيم ملي ايران به ميدان رفت. وي در سال 1996 به عنوان بهترين بازيكن جام‌ملت‌ها و بهترين بازيكن آسيا شناخته شد.

گلي كه عزيزي در نوامبر 1997 و در چارچوب رقابت‌هاي مقدماتي جام جهاني 1998 به استراليا زد و صعود ايران را به جام‌جهاني قطعي كرد، يكي از حماسي‌ترين لحظات تاريخ فوتبال ايران است.

دوران باشگاهيعزيزي رسما فوتبال را در سال 1367 (1988) با تيم ابومسلم مشهد آغاز كرد و تا سال 1992 در اين تيم بازي كرد. در اين سال عزيزي به تيم فتح تهران پيوست تا خدمت مقدس سربازي را در اين تيم پشت سر بگذراند.

 پس از پايان دو سال حضور عزيزي در اين تيم، تيم بهمن خداد را به خدمت گرفت. وي تا سال 1997 در اين تيم بازي كرد. عزيزي در سال 1997 به صورت بازيكن قرضي چند بازي براي پرسپوليس تهران در جام باشگاه‌هاي آسيا انجام داد.

پس از درخشش در جام‌ملت‌هاي 1996 امارات، عزيزي در سال 1997 به همراه علي دايي و كريم باقري به بوندس ليگا پيوست و تا سال 2000 كلن بازي كرد.

عزيزي در سال 2000 يك فصل براي تيم سن خوزه آمريكا بازي كرد و پس از آن در سال 2001 به النصر امارات پيوست. عزيزي در اين تيم هم يك فصل بيشتر بازي نكرد و از سال 2001 تا 2005 در تيم پاس تهران توپ زد.

عزيزي پس از تيم پاس به آدميرا واكر اتريش پيوست اما به دليل مشكلاتي كه با سرمربي و كادر فني اين تيم داشت هرگز در هيچ بازي رسمي اين تيم به ميدان نرفت.

عزيزي اين بار به تيم دسته دومي عقاب تهران پيوست و آخرين قرارداد دوارن بازيگري خود را به مدت يك فصل در سال 2006 با راه‌آهن امضا كرد. راه‌آهن آخرين تيمي بود كه عزيزي در آن به عنوان بازيكن به ميدان رفت.

دوران مليعزيزي اولين بازي ملي خود را در سال 1991 و در برابر كامرون انجام داد. عزيزي در اين سال از سوي حسن حبيبي و علي پروين به تيم ملي دعوت شده بود. وي در مجموع 47 بار به عنوان بازيكن تيم ملي ايران به ميدان رفت و 47 بار براي تيم ملي گل‌زني كرد. عزيزي در سال 2005 از تيم ملي خداحافظي كرد.

عزيزي پس از خداحافظي از فوتبال به عنوان مشاور مديرعامل ابومسلم به اين تيم پيوست و سال 2006 به عنوان سرمربي اين تيم انتخاب شد.

خدادا عزيزي سرمربي ابومسلم شد

اما مسئولان باشگاه ابومسلم پس از بازي با پاس همدان در روز 21 مهر 86 و درگيري خداد عزيزي سرمربي اين تيم با شفق مدير عامل اين باشگاه، وي را از سمت خود بركنار كردند.[سابقه موضوع]

كميته انضباطي عزيزي را بخشيد

خداداد عزيزي در ليگ نهم سكان استقلال اهواز را به دست گرفت

زندگينامه: جوزپ گوارديولا (1971-)

جوزپ گوارديولا اي سالا با نام مستعار پپ، در 18 ژانويه سال 1971 در سانتاپدرو در باگس اسپانيا به دنيا آمد.

وي از سال 1984 در باشگاه بارسلونا بوده و  پيش از آن در خيمناستيك دمان رسا بازي مي‌كرده است.

 از فصل 91-1990 عضو كادر حرفه‌اي بارسلونا شد و در 16 دسامبر سال 1990 در 19 سالگي اولين بازي خود براي اين تيم را انجام داد. يك سال و نيم بعد توانست به اولين موفقيت بين‌المللي‌اش با بارسا دست يابد.

 در 20 مه 1992 با گلي كه رونالد كومان هلندي در وقت اضافه به ثمر رساند،‌ توانست با بارسلونا در فينال ليگ قهرمانان اروپا بر سمپدوريا جنوا از ايتاليا غلبه كرده و جام قهرماني را در ورزشگاه ويمبلي لندن بالاي سر ببرد. قبل از آن هم در سال 1991 قهرمان اسپانيا شده بود. آنها دو هفته پس از قهرماني در جام باشگاه‌هاي اروپا، دوباره قهرمان ليگ اسپانيا، لاليگا شدند. وي در سال‌هاي 1993، 1994، 1998 و 1999 بازهم عناوين قهرماني را به كلكسيون افتخاراتش اضافه كرد.

در سپنامبر سال 2001،‌ پس از 17 سال بازي در پست هافبك در بارسلونا به برشا كالچو ايتاليا پيوست و سال 2002 به آ.اس.رم منتقل شد. از ژانويه 2003 تا تابستان آن سال دوباره براي برشا به ميدان رفت. دوران او در ايتاليا با بدشانسي همراه بود. وي به اتهام دوپينگ، ‌مدت زيادي را در محروميت به سر برد و نتوانست در سري ‌A  درخششي داشته باشد. پس از بازي مقابل پياچنزا در 21 اكتبر سال 2001 و ديدار با لاتزيو رم در 4 نوامبر همان سال، آثار ماده ناندرولون در بدن وي پيدا شد. به دنبال آن وي به اتهام دوپينگ با چهار ماه محروميت از فوتبال مواجه شد.

وي در سال 2005 به عنوان اولين فوتباليست به خاطر دوپينگ به هفت ماه زندان و پرداخت 9000 يورو جريمه نقدي محكوم شد. اما از آنجايي كه وي فرجام‌خواهي كرد و نيزهيچ سابقه كيفري نداشت، تا زمان تشكيل دادگاه تجديد نظر آزاد ماند. او سپس از تمام موارد اتهام دوپينگ تبرئه شد. 

 براي فصل 04/2003 به ايتاليا پشت كرد و دو سال در الاهلي قطر بازي كرد.  تابستان سال 2005 براي بار اول فعاليت فوتبالي‌اش را پايان داد.

سال 2006 دوباره به صحنه فوتبال بازگشت و اين بار براي تيم دورادوس ده سينالوآ، تيم دسته سومي آن زمان مكزيك به ميدان رفت. در پايان فصل، اين تيم به ليگ پريمرا ديويژن A صعود كرد. وي بعد از شش ماه بازي در آمريكاي لاتين، بالاخره از فوتبال خداحافظي كرد.

تيم ملي

گوارديولا با تيم ملي اسپانيا در سال 1992 مدال طلاي المپيك را به دست آورد. پس از آن در بازي تيم ملي الف اسپانيا در 14 اكتبر 1992 در برابر ايرلند شمالي در مسابقات مقدماتي جام جهاني كه به تساوي بدون گل انجاميد،‌ حضور يافت. وي در جام جهاني 1994 و جام ملت‌هاي 2000 اروپا شركت داشت، اما در جام‌هاي جهاني 1998 و 2002 به دليل مصدوميت از ناحيه زانو نتوانست حاضر شود. آخرين بازي ملي او در 14 نوامبر سال 2001 در مقابل مكزيك بود كه اسپانيا با يك گل به پيروزي رسيد. او در 47 بازي ملي،‌5  گل به ثمر رساند.

سرمربي

در ماه مه سال 2008، خوان لاپورتا، ‌رئيس باشگاه بارسلونا اعلام كرد كه گوارديولا براي فصل 09-2008 به عنوان سرمربي جانشين فرانك ريكارد هلندي خواهد شد.

گوارديولا پيش از آن از سال 2007مربي تيم B كاتالان‌ها بود و در آغاز ماه ژوئن سال 2008 به عنوان جانشين ريكارد كه اخراج شده بود،‌ معرفي گرديد. او كه قراردادي دو ساله با بارسا به امضاء رسانيده، با 37 سال سن،‌ سومين مربي جوان تاريخ باشگاه بارسلونا است.

افتخارات به عنوان بازيكن

قهرمان ليگ اسپانيا: 1991،‌1992، 1993، 1994، 1998، 1999
قهرماني در ليگ قهرنان اروپا: 1992
قهرماني در سوپر جام اروپا: 1992، 1997
قهرماني در سوپر جام اسپانيا: 1996
قهرماني در جام در جام اروپا: 1997
قهرماني در جام حذفي اسپانيا: 1997، 1998
قهرماني در المپيك: 1992

زندگينامه: احمدرضا عابدزاده (1345-)

زندگينامه: احمدرضا عابدزاده (1345-)

احمدرضا عابدزاده در سال 1345 در آبادان به دنيا آمد

وي اوایل دهه ۶۰ در تیم هلال احمر اصفهان بازی می‌کرد و پس از آن سال‌ها در تیم تام اصفهان زیر نظر حسین چرخابی حضور داشت.

عابدزاده پنج بار اسمش از منتخب جوانان خط خورد ولی سماجت وی باعث شد تا سال ۱۳۶۴ جوانان اصفهان همراه با وي بازی کنند.

وي ۱۸ سال بیشتر نداشت که به اردوی تیم ملی جوانان دعوت شد و در اواخر همین سال عضو ثابت تیم ملی شد.

عابدزاده در سال ۱۳۶۸ به تهران آمد و پیراهن استقلال تهران را به تن کرد. وی سپس به تیم سپاهان اصفهان رفت و بعد به تیم پرسپولیس تهران منتقل شد و از دوم دی ماه ۱۳۷۳ رسما به حفاظت از دروازه اين تيم پرداخت.

وی دارای ۷۸ بازی ملی و ۵۲ گل خورده می‌باشد که از این جهت یک رکورد جالب توجه ‌است.

وی در بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه یکی از ارکان موفقیت تیم ملی فوتبال ایران در راه صعود به جام جهانی بود.

اوج شهرت احمد رضا در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ بود که با وجود آسيب ديدگي از ناحيه انگشتان دست، با مهار ۳ پنالتی در فینال مسابقات در برابر کره شمالی، ایران را به قهرمانی آسیا رساند.

احمدرضا عابدزاده در نهمين دوره ليگ برتر به عنوان مربي دروازه‌بان‌هاي تيم پرسپوليس، روي نيمكت اين تيم حاضر شد

زندگينامه: آرسن ونگر (1949-)

زندگينامه: آرسن ونگر (1949-)

آرسن ونگر در تاريخ 22 اكتبر سال 1949 در استراسبورگ فرانسه به دنيا آمد

آرسن ونگر فوتبال خود را به عنوان مدافع و ليبرو در چند باشگاه كوچك فرانسوي شروع كرد و البته هم‌زمان با آن در دانشگاه استراسبورك نيز به تحصيل مشغول بود و در سال 1974 موفق به اخذ ليسانس اقتصاد شد.

در سال 1978 فوتبال را به صورت حرفه‌اي آغاز كرده و قراردادي با باشگاه ريسينگ استراسبورگ امضاء كرد و اولين بازي‌اش را در مقابل موناكو انجام داد. گرچه استراسبورگ درسال 1979 قهرمان ليگ فوتبال فرانسه شد، اما ونگر چندان شناخته شده نبود. او در آن فصل، تنها در سه بازي (دوبار در ليگ و يك بار در جام يوفا) به ميدان رفت و در مجموع دوازده بازي رسمي انجام داد. در سال 1981 مدرك مربيگري گرفت و به عنوان مربي تيم جوانان استراسبورگ منصوب شد.

پس از يك دوره ناموفق در نانسي، دوران مربيگري ونگر دستخوش يك تغيير اساسي شد و وي سكان هدايت تيم موناكو را به دست گرفت. وي بلافاصله با اين تيم به موفقيت رسيد. در سال 1988 قهرماني ليگ و در سال 1991 قهرماني جام حذفي فرانسه را به دست آورد. او توانست بازيكنان بسيار مستعدي مانند گلن هادل و يورگن كلينزمن را به خدمت بگيرد. با اين وجود در سال 1994 به دليل قرار گرفتن در رتبه نهم جدول، از موناكو اخراج شد. ونگر كه به خاطر وفاداري به موناكو، پيشنهاد مربيگري در بايرن مونيخ را رد كرده بود، قرادادي 18 ماهه با باشگاه ناگويا گرامپوس ايت از جي- ليگ ژاپن به امضاء  رسانيد.

در 30 سپتامبر سال 1996، تيم فوتبال آرسنال او را به عنوان جانشين بروس رياچ كه اخراج شده بود استخدام كرد. ونگر در انگليس تقريبا ناشناس بود، با اين وجود خيلي زود به موفقيت دست يافت. در دومين سال حضورش در كنار توپچي‌ها، هم قهرماني ليگ برتر و هم جام اتحاديه (اولين قهرماني دوگانه، دومين آن در سال 2002 اتفاق افتاد) را به دست آورد. آرسنال با هدايت ونگر دو بار ديگر در سال‌هاي 2003 و 2005 قهرمان جام اتحاديه انگليس شد، و در سال 2004 قهرماني ليگ را بدون حتي يك باخت، به دست آورد، كاري كه بعد از تيم "پرستون نورث اند" در اولين فصل (89/1888)، هيچ تيمي قادر به تكرار آن نبوده است. بايزكنان پرستون در آن زمان لقب "شكست ناپذيران" را گرفتند، تيم ونگر "دست نيافتني" لقب گرفت. فصل قبل از آن، همه ونگر را مسخره مي‌كردند، چون گفته بود دلش مي‌خواهد آرسنال بتواند بدون شكست،‌ فصل را به پايان برساند. آرسنال در مجموع با هدايت آرسن ونگر، چهار مرتبه قهرماني در جام اتحاديه و سه بار قهرماني در ليگ برتر را تجربه كرده و از سال 1998 همواره يكي از بهترين باشگاه‌هاي انگليس بوده است. با اين وجود هنوز موفق به قهرماني در ليگ قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا نشده است.

ونگر شهرت دارد كه در كشف استعدادها و شكوفا كردن توانايي بازيكنان جوان، بسيار زيرك و باهوش است. او بازيكناني مانند تيه‌ري آنري، روبر پيرس و پاتريك ويه‌را را آورد و از آنها بازيكناني در سطح جهاني ساخت. به گفته پتر هيل‌وود، رئيس باشگاه آرسنال، ونگر از زماني كه در اين تيم است، سالانه به طور خالص 4 ميليون تا 5 ميليون پوند خرج كرده است، رقمي كه در مقايسه با  هزينه‌هاي ديگر باشگاه‌هاي ليگ برتر بسيار كم‌تر است. يك نمونه خوب در اين مورد، استخدام نيكلاس آنلكا از پاري سن ژرمن است كه 500 هزار پوند تمام شد و دو سال بعد به قيمت 22300000 پوند به رئال مادريد فروخته شد.

ونگر در كنار بازيكنان جديد و تاكتيك،‌ تمرين و تغذيه بازيكنان را هم تغيير داد، به طوري كه آنها فرهنگ خوردن و نوشيدن خود را عوض كردند. به علاوه او روي شكل ظاهري ورزشگاه جديد آرسنال به نام ورزشگاه امارات هم تاثير داشت، و گفته مي‌شود كه ونگر به تمام جزئيات، حتي به شكل قاشق‌هاي بازيكنان در رستوران توجه مي‌كند. ديويد دين، نماينده رئيس باشگاه، ونگر را مهم‌ترين مدير تاريخ باشگاه توصيف كرده و او را كسي ميداند كه عجايب را به حقيقت تبديل مي كند. و ادامه مي‌دهد كه بدون حق پخش تلويزيوني و پول جوايزي كه به خصوص از ليگ قهرمانان اروپا، به سبب موفقيت‌هاي ونگر نصيب باشگاه شده است، ساختن ورزشگاه جديد غيرمحتمل بوده است.

ونگر كه او را پروفسور مي‌نامند، نمايانگر نسل جديدي از مديران تحصيل‌كرده است و به لحاظ عناويني كه كسب كرده، موفق‌ترين مربي آرسنال مي‌باشد.

به علاوه وي در نزد هواداران آرسنال بي‌نهايت محبوب است. آنها مي‌دانند كه همه موفقيت‌هاي سال‌هاي اخير باشگاه را مديون او هستند و به وفاداري او به باشگاه ارج مي‌نهند.

پس از كنار رفتن رودي فولر از تيم ملي فوتبال آلمان، با ونگر براي احراز اين سمت مذاكره شد. در سال 2004 نيز گفتگوهايي با او براي تصدي پست مربيگري تيم ملي فرانسه انجام شد. در سال 2006، خوان ميگوئل ويارمير، در نبرد انتخاباتي رياست باشگاه رئال مادريد، قول داد كه در صورت پيروزي، ونگر را به عنوان سرمربي كهكشاني‌ها به مادريد خواهد آورد و ادعا كرد كه با ونگر بر سر قراردادي چهارساله به توافق رسيده است.

ونگر در سپتامبر سال 2007 قراردادش با  آرسنال را تا سال 2011 تمديد كرد. در سال 2008 از سوي مجله معتبر ورزشي فرانس فوتبال، به عنوان برترين مربي سال فرانسه انتخاب شد.

رقابت ونگر با سر الكس فرگوسن، سرمربي منچستر يونايتد معروف است. اوج اين رقابت نيز پس از شكست 2 بر 0 آرسنال از منچستر در اولدترافورد بود كه دو مربي در تونل ورزشگاه با يكديگر درگير شدند.

در اكتبر سال 2005 هم، ونگر درگير جنگي لفطي با خوزه مورينيو، سرمربي وقت چلسي شد. مورينيو ونگر را به داشتن رفتار غيرحرفه‌اي با چلسي متهم كرد و حتي او را با القاب زشتي ناميده و اضافه كرد: "او نگران ما است، او هميشه درباره ما حرف مي‌زند. همه چيز براي او فقط چلسي است." و ونگر پاسخ داد كه او فقط به سوالات خبرنگاران درباره چلسي جواب داده و از مورينيو خواست كه از بي‌ادبي دست بردارد. حتي ونگر قصد شكايت از مورينيو به فيفا را داشت كه بعدا از آن منصرف شد.

آرسن ونگر هميشه مورد انتقاد اكثر مربيان ليگ برتري قرار دارد، چراكه از بازيكنان انگليسي در تركيب تيمش، به خصوص در ليگ قهرمانان اروپا كمتر استفاده مي‌كند. ونگر هم در پاسخ مي‌گويد: " وقتي هدايت تيمي را به عهده داري، ارزش‌ها و كيفيت‌بازي‌ها مهم است، نه شناسنامه‌ها". اما كارشناسان ديگري از جمله سر ترور بروكينگ، يكي از اسطوره‌هاي وستهام يونايتد و يكي از مسئولين بلندپايه اتحاديه فوتبال انگليس از او دفاع مي‌كنند. وي مي‌گويد كه اشتباهات بازيكنان انگليسي در يكي از موفق‌ترين باشگاه‌هاي اين كشور،‌بيشتر به استعداد بازيكنان انگليسي برمي‌گردد تا به ونگر.

عناوين

به عنوان بازيكن:

قهرمان باشگاه‌هاي فرانسه با ريسينگ استراسبورگ: 1979

به عنوان مربي:

در آرسنال

قهرمان ليگ برتر انگليس: 1998، 2002، 2004
قهرمان جام اتحاديه انگليس: 1998، 2002، 2003، 2005
مربي سال فرانسه: 2008

در ناگويا گرامپوس ايت ژاپن

قهرمان سوپرجام جي ليگ: 1996
قهرمان جام امپراتوري: 1996
مدير سال جي ليگ: 1995

در آ. اس. موناكو

قهرمان جام حذفي فرانسه: 1991
قهرمان باشگاه‌هاي فرانسه: 1988

ونگر در سال 2002 لژيون افتخاري، بالاترين نشان فرانسه را دريافت كرد و در سال 2003 به دليل خدماتش به فوتبال انگليس، از سوي ملكه مورد تقدير قرا گرفت.

زندگينامه: کریم باقری (1352-)

زندگينامه: کریم باقری (1352-)

کریم باقری اسفند سال 1352 در تبريز به دنيا آمد.

وي در باشگاه‌های تراکتور سازی، کشاورز، آرمینیا بیله فلد آلمان، النصر امارات، چارتون انگلستان، السد قطر و پرسپولیس تهران سابقه بازي دارد.

در مراسم بهترين‌هاي فوتبال سال ايران، کريم باقري با کسب بالاترين امتياز از بين بهترين‌هاي فوتبال سال 87، مرد سال فوتبال ايران شد.

کریم باقری در 16 خرداد سال 1372 برابر تيم ملي پاكستان در جام اکو، اولین بازی ملی خود را انجام داد و 80 بازي ملي و 47 گل در كارنامه ملي خود دارد.

باقري در سال 1387 از تيم ملي خداحافظي كرد اما با بازي‌هاي شگفت‌انگيزي كه همان سال در ليگ برتر در تيم پرسپوليس انجام داد، علي دايي؛ مربي وقت تيم ملي را وادار كرد تا از او بخواهد در تيم ملي در مسابقات مقدماتي جام جهاني 2010 او را ياري كند.

افتخارات کریم باقری:

• طلای سیزدهمین دوره باز‌ي‌های آسیایی (۱۹۹۸ بانکوک)
• قهرمان جام اکو (۱۹۹۲ تهران)
• حضور در جام جهانی (۹۸ ــ فرانسه)
• مقام سومی جام ملت‌های آسیا (۱۹۹۶ امارات)
• قهرمانی با پرسپولیس (لیگ ۱۳۷۵)
• قهرمانی بوندس‌لیگا همراه با بیله فلد (۹۸ ــ99)
• قهرمان جام باشگاه‌های عرب
• مقام سومی جام باشگاه‌های آسیا با السد
• بازیکن ماه آسیا
• زننده بهترین گل ماه آسیا
• برترین بازیکن جام باشگاه‌های عرب (2001)
• عضو تیم ستارگان آسیا در دیدار با ستارگان فیفا (1997)

زندگينامه: جواد نکونام (1359-)

زندگينامه: جواد نکونام (1359-)

:
جواد نکونام ۱۶ شهریور سال ۱۳۵۹ در شهر ری تهران متولد شد.

وی در درتیم‌های پاس تهران، الوحده و الشارجه امارات و اوساسونای اسپانیا بازی کرده است و در سال  2006 نیز در بین 10 بازیکن برتر آسیا قرارداشت.

نکونام فوتبال حرفه‌ای را از بازی در تیم‌های پایه باشگاه سایپا آغاز کرد و در سال 1377 به تیم پاس تهران پیوست. با بازی‌های درخشانش در دو فصل نخست حضورش در پاس، به تیم‌های ملی جوانان و امید ایران دعوت شد و از آنجا به بازیکنی شناخته شده در فوتبال ایران تبدیل شد.

او 7 فصل را در تیم پاس با موفقیت سپری کرد و به کاپیتانی این باشگاه رسید. اوج حضور او در پاس بازی‌های درخشانش در جام باشگاه‌های آسیا در سال 2005 بود.

 بازی‌های نکونام در این جام باعث شد تا باشگاه کایزرس‌لاترن آلمان به او پیشنهاد بدهد، اما با مخالفت مصطفی دنیزلی، سرمربی وقت پاس، این انتقال منتفی شد.

نکونام در آخرین بازی‌اش با پیراهن پاس، مقابل پرسپولیس در لیگ برتر  انجام داد كه از داور کارت قرمز دریافت کرد. پس از این بازی او به باشگاه الوحده امارات رفت.

در میانه لیگ امارات، به باشگاه الشارجه امارات رفت و پس از بازی در جام جهانی 2006، از میان 3 تیم هرتابرلین و کایزرس‌لاترن آلمان و اوساسونا اسپانیا، اوساسونا را برگزید.

نکونام اولین بازیکن ایرانی است که در لالیگا بازی کرده است. او در نخستین فصل حضور در لالیگا، به بازیکن ثابت تیمش تبدیل شد و توانست با گل طلایی که در جام یوفا مقابل بوردو فرانسه زد، به بازیکنی محبوب در تیمش بدل شود. بازی خوب او باعث شد تا اوساسونا به فکر جذب بازیکن ایرانی دیگری بیفتد و مسعود شجاعی را بخرد.

نکونام در  22 دی سال 1379 و درحالی که تنها 19 سال و 31 روز سن داشت، برای نخستین بار پیراهن تیم ملی ایران را در دیدار دوستانه برابر اکوادور برتن کرد و در سال 1387 بعد از مهدی مهدوی کیا کاپیتان دوم تیم ملی فوتبال ایران به حساب می‌آمد.

زندگينامه: خوزه مورينيو (1963-)

زندگينامه: خوزه مورينيو (1963-)

خوزه ماريو داوس سانتوس فليكس مورينيو (José Mário dos Santos Félix Mourinho) در 26 ژانويه سال 1963 در ستوبال پرتغال به دنيا آمد

پدر مورينيو، فليكس مورينيو يك دروازه‌بان و مربي پرتغالي بود و مادرش، ماريا جوليا در مدرسه تدريس مي‌كرد. خانواده مورينيو همگي به فوتبال علاقه‌اي خاص داشتند.

پس از پايان تحصيلات به مدرسه آمادگي جسماني ليسبون رفت ولي مدتي بعد مادرش كه از توانايي مديريت او اطلاع داشت نام او را در مدرسه مديريت ثبت‌نام كرد اما خوزه از آن مدرسه خوشش نيامد و دوباره در مدرسه آمادگي جسماني شركت كرد و 5 سال بعد از آن‌جا مدرك گرفت.

مورينيو دوره مربيگري خود را در اسكاتلند گذراند و سپس به پرتغال برگشت و مربي ورزش يك دبيرستان شد. او مدتي در باشگاه‌هاي كوچك و متوسط پرتغال بازي و در همان زمان تحصيل نيز مي‌كرد.

در دهه 90 مدتي را به مربيگري پرداخت و پس از آن با لقب تراديوتور (مترجم) معروف شد. چون مترجم يا مفسر سر بابي رابسون در باشگاه‌هاي اسپورتينگ و پورتو بود.

در سال 1996 به همراه رابسون به بارسلونا رفت و همچنان مترجم او بود. پس از رفتن رابسون او همچنان در بارسلونا ماند و با جانشين هلندي رابسون يعني لوييس ون‌گال كار كرد. او در كلاس‌هاي مربيگري و مديريت شركت مي‌كرد و ناگهان او مربي تيم دوم بارسلونا شد.

روياي او براي سرمربي شدن سرانجام در سال 2000 تحقق يافت و او مربي بنفيكا شد، ولي با تغيير سرپرستي باشگاه، مورينيو در 5 دسامبر 2000 بركنار شد و مربي يك تيم سطح پايين شد.

در سال 2002 مورينيو مربي باشگاه پورتو شد. باشگاهي كه بسيار ضعيف كار مي‌كرد در آن سال و تحت مربيگري مورينيو تيم سوم كشور شد و مورينيو قول داد سال آينده آن تيم را تيم اول سازد و  همين كار را هم كرد تا جايي كه قهرمان جام باشگاه‌هاي اروپا و جام يوفا شد.

سرانجام مورينيو در ژوئن سال 2004 به باشگاه چلسي پيوست و عنوان گران‌ترين مربي فوتبال را به خود اختصاص داد. روز بيستم سپتامبر 2007 و با موافقت دو جانبه، مورينيو باشگاه چلسي را ترك كرد. وي در طول چهار فصل حضور در چلسي، در هيچ يك از بازي‌هاي داخلي تيمش شكست نخورد.

او مدت‌ها مربي باشگاه چلسي بود ولي روز بيستم سپتامبر سال 2007 اين باشگاه را ترك كرد. مورينيو در چهار ليگ متوالي (دو ليگ در پورتو و دو ليگ در چلسي) توانست تيم خود را در صدر باشگاه‌ها قرار دهد و در دو سال متوالي (2005- 2004) از سوي فدراسيون بين‌المللي فوتبال لقب بهترين مربي دنيا را از آن خود كرد.

وي در فصل 2007-2008 به سمت سرمربی تيم فوتبال اينتر ميلان انتخاب شد.

زندگينامه: زین‌الدین زیدان (1972-)

فوتبال- همشهري آنلاين:
زین الدین زيدان در 23 ژوئن سال 1972 در مارسی فرانسه به دنیا آمد.

پدر و مادر او یک زوج مهاجر الجزایری و مسلمان بودند و آنها در یک منطقه مهاجرنشین فرانسه به نام کاستیل زندگی می‌کردند.

از خیابان‌های مارسی او خیلی زود جذب باشگاه یواس سن هنری شد و بعد از گذراندن دوره‌ای در آکادمی المپیک توسط ژان وارود برای بازي در باشگاه کن انتخاب شد.

به علت استعداد فوق العاده، زیدان در کن ماندنی شد و 61 بازی در لیگ فرانسه برای این تیم انجام داد. در سال 1992 به بوردو رفت و دوران موفقیت او در این تیم آغاز شد و هواداران بوردو به او لقب زیزو دادند.

پس از 2 سال او به تیم ملی دعوت شد و در 17 آگوست 1994 در برابر جمهوری چک اولین بازی ملی خود را انجام داد. او در دقیقه 63 هنگامی که فرانسه 2 بر صفر عقب بود وارد زمین شد و با به ثمررساندن 2 گل بازی را به تساوی کشاند.

زیدان چون ملیت فرانسوی الجزایری داشت می‌توانست برای الجزایر هم بازی کند، اما عبدالحمید کرمالی مربی الجزایر او را به تیم ملی دعوت نکرد. وي معتقد بود زیدان بازیکن سریعی نیست و زیزو فرانسه را برگزید.

امه ژاکه به او اعتماد کرد و در جام ملت‌های اروپا در سال 1996 پیراهن شماره 10 تیم ملی را به وی داد و با وجود او و ژورکایف روي نام کانتونا و ژینولا خط قرمز کشید. در جام ملت‌ها، فرانسه در نیمه نهایی و در ضربات پنالتی مغلوب جمهوری چک شد و حذف شد.

پس از این رقابت‌ها‌، زیدان به تورین رفت تا در یوونتوس بازی کند. یوونتوس در 2 فصل پیاپی به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید ولی در هر دو دوره مغلوب شد.

سال 1998 فرانسه که میزبان جام جهانی بود انتظار قهرمانی را می کشید. در جام جهانی زیدان و فرانسه دو بازی اول را به راحتی پشت سر گذاشتند، البته زیزو در بازی مقابل عربستان در دقیقه 70 اخراج شد.

تیم هماهنگ ژاکه موفق شد از سد ایتالیا و کرواسی بگذرد تا  فرانسه به دیدار نهایی برسد و زین الدین زیدان در رویایی‌ترین شب زندگیش با 2 گلی که با ضربه سر وارد دروازه برزیل کرد تبدیل به اسطوره جدید فوتبال این کشور شود. سال 1998 با کسب عنوان‌های مرد سال اروپا و جهان برای زیدان به پایان رسید.

در حد فاصل 2001-1999هر چند در یوونتوس عنوانی نصیب زیدان نشد ولی زیدان همراه با فرانسه به مقام قهرمانی جام ملت های اروپا رسید. جامی که تحت تأثیر هنرنمایی های وی بود و عنوان مرد سال جهان را برایش به ارمغان آورد. در سال 2001 زیدان یوونتوس را ترک کرد و با قراردادی راهی رئال مادرید شد.

در رئال، زیدان پس از چندی رهبری میانه میدان را به دست گرفت و تمامی ستارگان این تیم از جمله فیگو، رائول، کارلوس و ... را تحت تأثیر قرار داد و موجبات قهرمانی این تیم در جام باشگاه‌های اروپا در فصل 02-2001 را فراهم کرد. در دیدار پایانی در گلاسکو زیدان یک گل استثنایی به بایرلورکوزن زد تا رئال برای نهمین بار قهرمان اروپا شود.

اما روزهای تیره فرا رسید، در حالیکه فرانسه یکی از شانس‌های اصلی قهرمانی جام جهانی 2002 محسوب می‌شد، پیش از شروع جام، زیدان را از دست داد و بازگشت زیزو در دیدار آخر گروهی با دانمارک هم چاره ساز نشد و مدافع عنوان قهرمانی در دور اول رقابت‌ها با جام وداع کرد.

پس از جام جهانی زیدان بار دیگر باعث موفقیت رئال شد و با این تیم به مقام قهرمانی جام بین‌قاره ای و لیگ اسپانیا دست‌یافت. همچنین به تیم فرانسه کمک کرد تا با هشت پیروزی پیاپی به دور نهایی یورو 2004 صعود نماید. در دسامبر 2003 او برای سومین بار عنوان مرد سال فوتبال جهان را مال خود کرد.

هر چند یورو 2004 با درخشش زیزو برای فرانسوی‌ها خیلی خوب آغاز شد ولی آنها در دیدار یک چهارم نهایی برابر یونان شکست خوردند و حذف شدند. پس از این ناکامی زیدان از تیم ملی کناره گیری کرد ولی به علت کسب نتایج ضعیف تیم فرانسه در مسابقه‌های مقدماتی جام جهانی 2006 و فشار مطبوعات، مردم و حتی درخواست ژاک شیراک،رئیس جمهور فرانسه، به تیم ملی بازگشت و باعث صعود فرانسه به جام جهانی شد.

اوضاع رئال مادرید پرستاره خیلی خوب نبود و زیدان اعلام كرد پس از جام جهانی برای همیشه با فوتبال وداع خواهد کرد. جام جهانی 2006 در حالی آغاز شد که کارشناسان شانس چندانی برای فرنسه قائل نبودند ولی با حذف اسپانیا به مرحله یک چهارم نهایی صعود کردند و پس از 8 سال یک بار دیگر مقابل برزیل قرار گرفتند.

این بار برزیل مدافع عنوان قهرمانی و شانس اول فتح جام به شمار می‌رفت ولی زیدان در شب رویایی دیگری چنان ستارگان این تیم را مقهور هنرنمایی استثنایی خود کرد که فرانسه را مستحق پیروزی كرد و باعث پیروزی یک بر صفر تیمش شد.

شکست پرتغال بار دیگر آنها را به دیدار نهایی رهنمون کرد جایی که ایتالیا آماده بود انتقام فینال یورو 2000 را از زیدان بگیرد. در حالیکه 7 دقیقه تا پایان وقت اضافه دوم و ضیافت پنالتی‌ها مانده بود، تحریکات ماتراتزی مدافع تیم ایتالیا باعث عکس‌العمل زیدان و در نتیجه اخراج وی و از دست رفتن قهرمانی تیم فرانسه شد.

هر چند فرانسوی‌ها کسب مقام دوم جهان را هم مدیون درخشش ستاره خود بودند. زیدان این چنین با دنیای فوتبال خداحافظی کرد و تبدیل به یکی از چند اسطوره بی‌بدیل تاریخ فوتبال شد.